Mijn haar verdient het

Ok, nu begin ik me extremistisch te voelen. Ik heb net mijn haar gewassen met zelfgemaakte shampoo. Als dochter van een chemicus draai ik mijn hand niet om voor zulke experimenten. Heus waar, ik ben geen new age type of 'zweefteef'.

Het begon eigenlijk als een grap in deze post. Als reactie kreeg ik de tip om biologische producten te kopen. Goed idee, maar ook die zijn duur, verpakt en getransporteerd. Ik vond toch wel een behoorlijk aantal argumenten om mijn eigen labo te beginnen.

Aankoop II: Bert de Klimaatbeer

Het dierenrijk breidt uit. Pluis de Douchemuis heeft gezelschap gekregen van Bert de Klimaatbeer, op de foto voor de gelegenheid omgetoverd tot Bert de IJsbeer. Bert draagt een kekke groene broek en heeft een zeemzoete glimlach. Dit ondanks de gigantische spleet in zijn achterhoofd. Hij is oerlelijk, maar dat moet je hem vergeven. Mijn special needs beertje is beheerder van mijn klimaatfonds.

Dat fonds riep ik in het leven wegens mijn onhebbelijke gewoonte om het licht aan te laten in ruimtes waar ik niet ben. Het is geen onwil, heus niet, maar mijn eeuwige verstrooidheid. Helaas is dat geen goed excuus. 'Sorry dat oma de planeet liet vergaan, ze was eventjes een beetje verstrooid'.

Vandaar dat ik Bert één euro schenk voor elke keer dat ik het licht aanlaat of een andere zonde tegen het klimaatplan bega. Want iedereen weet dat mensen hun gedrag pas veranderen als je ze in hun portemonnee pakt. Laten we hopen dat de pot niet te vol raakt. Tot dusver zit er vijf euro in.

Bert mag het geld niet houden, hij moet het afgeven aan een milieuorganisatie. Welke dat wordt, zal later dit jaar beslist worden. Maar suggesties zijn uiteraard nu al welkom.